Representatie van revolutie - T12 - Oosterholt 'Danton en Robespierre: iconen vd Franse Revolutie
3 belangrijke vragen over Representatie van revolutie - T12 - Oosterholt 'Danton en Robespierre: iconen vd Franse Revolutie
vertel hoe OOsterholt zijn artikel afsluit op pagina 23 'Na de Russische revolutie... maar nog in 1989, bij de 200-jarige herdenking, overheerste het positieve robespierre- beeld.... Schama. Pas door de val vd Sovjet-Unie lijkt de reviosionistische, liberale visie... nadruk.... Verklaring vd Rechten vd Mens'
Dit sluitstuk van Oosterholts artikel (p. 23) vormt de historiografische ontknoping van zijn betoog. Hij schetst hierin hoe mondiale geopolitieke verschuivingen — in het bijzonder de opkomst en ondergang van het communisme in het Oostblok — de definitieve doorslag gaven in de Franse geschiedschrijving over de Revolutie.
KORT: Hoe sluit de toespraak van St. Just over natuurverschijnselen aan bij de achttiende-eeuwse opvattingen over het 'natuurrecht' en de spanning tussen individualisme en collectivisme?
50 woorden
St. Just kaapt het achttiende-eeuwse natuurrecht door het om te vormen tot een deterministische natuurwet. Waar het klassieke natuurrecht individuele rechten beschermde, stelt St. Just dat de geschiedenis blindelings individuen opoffert voor collectieve harmonie. De Terreur is zo geen misdaad, maar een noodzakelijke, organische natuurkracht die collectivisme boven individualisme stelt.
St. Just kaapt het achttiende-eeuwse natuurrecht door het om te vormen tot een deterministische natuurwet. Waar het klassieke natuurrecht individuele rechten beschermde, stelt St. Just dat de geschiedenis blindelings individuen opoffert voor collectieve harmonie. De Terreur is zo geen misdaad, maar een noodzakelijke, organische natuurkracht die collectivisme boven individualisme stelt.
Variant op vorige vraag:
Hoe radicaliseert St. Just in zijn toespraak het achttiende-eeuwse verlichte 'natuurrecht' binnen de spanning tussen individualisme en collectivisme?
St. Just radicaliseert het verlichte natuurrecht door het te transformeren van een individualistisch beschermingsmiddel naar een deterministische, collectivistische natuurwet. Waar het klassieke natuurrecht onvervreemdbare individuele rechten garandeerde, stelt St. Just dat de geschiedenis, net als de fysieke natuur, wetmatig en destructief te werk gaat om een hoger harmonieus evenwicht te bereiken. Menselijke slachtoffers zijn daarin louter 'interpunctietekens'. De Terreur is in deze visie geen misdaad, maar de legitieme executie van een organische natuurwet. Zo legitimeert St. Just met natuurrechtelijke retoriek de totale opoffering van het individu aan de collectieve gelijkheid van de staat.
De vragen op deze pagina komen uit de samenvatting van het volgende studiemateriaal:
- Een unieke studie- en oefentool
- Nooit meer iets twee keer studeren
- Haal de cijfers waar je op hoopt
- 100% zeker alles onthouden
Onthoud sneller, leer beter. Wetenschappelijk bewezen.
